Toerisme

Uitstappen

Geschiedenis

Cultuur

Capoeira

Godsdienst

Kookkunst

Muziek

Investeren

Home

Uit

CAPOEIRA

Inleiding (zie hieronder)

Capoeira Angola (klik op de tekst links om naar de pagina te gaan)

Regionale Capoeira (klik op de tekst links om naar de pagina te gaan)

Capoeira is een zeer populaire uitdrukking van de cultuur en de identiteit van de negers in Bahia (bemerk dat in Brazilië de term "neger" - negro - als politiek correct wordt beschouwd, in tegenstelling tot de term "zwarte" - preto - die een negatieve conotatie heeft, dus net het omgekeerde van wat in Europa en de V.S.A. gangbaar is!). Zij is een mengeling van krijgskunst en dans, van muziek en levensfilosofie.

Zij werd eeuwen geleden gecreëerd door de slaven als een persoonlijke defensiemethode, een wapen tegen de onderdrukking. De werkelijke oorsprong van de Capoeira - of op zijn minst de meest aanvaarde - ligt in een Afrikaans ritueel, N'golo genaamd, dat de overgang naar het volwassen leven kenmerkte. In dit ritueel streden de jonge mannen tegen elkaar gebruik makende van bewegingen gebaseerd op de paringsgevechten van de zebras, en de winnaar had het recht om zijn echtgenote uit te kiezen onder de jonge huwbare vrouwen van de stam, zonder hiervoor een bruiloftschat te moeten betalen!

De Afrikaanse slaven hier in Brazilië, ontdekten dat die bewegingen van de zebra's, wanneer uitgevoerd met snelheid, vaardigheid en kwaadwilligheid, fataal konden zijn voor de tegenstrever. In de schijn van hun moeilijke situatie als slaven en van het geweld dat hen opgelegd werd, begonnen zij die vorm van gevecht, telkens wanneer mogelijk, te oefenen in de open plaatsen in de suikerrietvelden, in het Portugees "capoeiras" genoemd. Deze capoeiras waren plaatsen in de suikerietplantages, waar de slaven verplicht werden te werken, die platgebrand waren als vorm van bemesting of voor een ander doel. Het waren uitgelezen plaatsen voor de slaven om, weggestoken in de rietvelden en dus uit het oog van de meester, hun geliefkoosde capoeira te beoefenen. Als gevechtstecniek was het voor hen het enige wapen waarover ze beschikten om in te zetten tegen de geweren van hun meesters en van de "woudkapiteinen" (een soort privé-politie van de grootgrondbezitters) in hun vluchtpogingen naar de Quilombos, gemeenschappen waar weggevluchte negers in vrijheid samenwoonden.

Na de afschaffing van de slavernij hadden de aan hun lot overgelaten thans ex-slaven nog meer behoefte aan deze persoonlijke zelfverdedigingstechnieken en zo werd de Capoeira een symbool van de weerstand van de neger tegen de blanke onderdrukking.

Gedurende meer dan een eeuw, verzamelden mannen, jonge en oude, zich in verscheidene plaatsen in Salvador en in andere belangrijke steden in het binnenland, op de pleinen en in de straten om een grote "Capoeiraronde" te maken. Die ronde is de typische manier om de Capoeira te beoefenen, waarbij meerdere personen een cirkel vormen waarvan in het midden twee personen het gevecht aangaan. Die openbare uitoefening van de Capoeira stoorde en bekommerde het republikeinse bewind in erge mate, zodat in 1889 de Capoeira "officiëel" beschouwd werd als misdaad. Daardoor werden de capoeiristen - zo worden de beoefenaars ervan genoemd - nogmaals vervolgd en onderdrukt.

Capoeiraronde

Vandaag bestaan er verschillende vormen van Capoeira en allen hebben als gemeenschappelijk punt het feit dat het om een gevechtskunst gaat begeleid door muziek en zang. Een instrument dat onmogelijk van de Capoeira kan gescheiden worden is de berimbau, gemaakt van een houten stok, een holle calabas en een ijzeren snaar.

Vele negers, maar ook blanken, mannen en vrouwen, kinderen, jongeren en ouderen, beoefenen thans de Capoeira als vorm van strijd, van dans, van culturele uitdrukking, van weerstand en zelfs van echte levensfilosofie.

Er bestaan twee variaties van deze oude gevechtskunst, de "Capoeira Angola" en de "Capoeira Regional".